| Szlak nad Widawą |
|
|
|
|
(Pawłowice Namysłowskie - Objazda - Michalice-Józefków - Namysłów). Z dwóch największych rzek Ziemi Namysłowskiej - Widawy i Stobrawy - tylko ta pierwsza zachowała jeszcze na niektórych odcinkach naturalny charakter. Ponieważ zdecydowana większość śląskich rzek już dawno została uregulowana, słabo zmieniony przez działalność człowieka odcinek Widawy powyżej Namysłowa przedstawia dużą wartość przyrodniczą, hydrologiczną i estetyczną, a tym samym posiada wysokie walory turystyczne. Wspomnieć należy również o czystości wody w Widawie, która została sklasyfikowana na odcinku Pawłowice Namysłowskie - ujście Studnicy w I-szej, a poniżej ujścia tej rzeczki w II-iej klasie czystości. Ma to decydujący wpływ na stosunkowo bogatą ichtiofaunę rzeki, w której obok wielu pospolitych ryb, stwierdzono występowanie nawet tak wymagającego gatunku jak minog strumieniowy. Cały opisywany odcinek Widawy znajduje się na terenie gminy Namysłów. Trasę rozpoczynamy na moście drogowym między Idzikowicami a Pawłowicami Namysłowskimi, z którego schodzimy na lewy, wyższy brzeg rzeki i przemieszczamy się zgodnie z jej biegiem, w kierunku południowym. Widawa poniżej Pawłowic płynie w szerokim na 150 - 200 m. obniżeniu, w otwartym krajobrazie rolniczym, urozmaiconym kępami krzewów i niewielkimi grupkami drzew. Po przejściu ok. 0,5 km dochodzimy do mieszanego drzewostanu, który jest mozaiką lasów liściastych (grąd i świetlista dąbrowa) oraz borów (z dominującą sosną). Ten zróżnicowany gatunkowo i wiekowo drzewostan zamieszkiwany jest przez całą gamę różnych gatunków zwierząt, z których najłatwiejsze do stwierdzenia są ptaki. Przez cały rok można tu zobaczyć myszołowa i dwa gatunki dzięciołów pstrych - dużego i średniego, a od kwietnia do sierpnia m.in. turkawkę (najmniejszy z krajowych gatunków dzikich gołębi) oraz co najmniej 35 gatunków ptaków śpiewających, m.in. drozdy, pokrzewki, świstunki i łuszczaki. Do rzeki przylegają wilgotne łąki oraz trzcinowiska, których bogactwo flory i fauny najlepiej można poznać w okresie wiosennym (druga połowa marca - koniec maja). Zieleń łąk upstrzona jest wówczas żółcią kwitnących kaczeńców i jaskrów. W takim środowisku będą nam towarzyszyć zaniepokojone naszą obecnością czajki i świergotki łąkowe. W ciepłe, bezwietrzne wiosenne popołudnia i wieczory można też usłyszeć beczące odgłosy tokujących bekasów. Natomiast nad trzcinowiskami ujrzymy krążące błotniaki stawowe - średniej wielkości ptaki drapieżne związane w okresie lęgowym z terenami podmokłymi i wodnymi. Każda większa kępa trzcin od końca kwietnia do lipca rozbrzmiewa śpiewem trzciniaków, trzcinniczków, rokitniczek i potrzosów. W miejscach gdzie wśród traw i trzcin pojawiają się pojedyncze krzewy lub małe drzewka wierzb i olch, od końca maja do początku lipca jest szansa zaobserwowania dość rzadkiej na Śląsku dziwonii. Po przejściu ok. 3 km mijamy most, przez który przebiega gruntowa droga łącząca Smogorzów (gm.Namysłów) z Krzykowem (gm.Wilków). Około 200 m. poniżej mostu kończy się las i niemal do samego Namysłowa Widawa płynie w krajobrazie rolniczym. Obniżenie rzeki nieco się rozszerza i osiąga 250 - 300 m. szerokości, a sama Widawa rozwidla się na dwa koryta, z których lewe jest szersze i głębsze. Po kolejnym kilometrze dochodzimy do mostu, przez który przebiega asfaltowa droga łącząca Kowalowice z Objazdą i Namysłowem. Wchodzimy na most i idziemy drogą w kierunku zachodnim , by po ok. 100 m. przejść przez drugi most (na prawym , mniejszym korycie Widawy) i dalej kontynuować wędrówkę prawym skrajem obniżenia rzeki, które przy ujściu Studnicy osiąga ok. 400 m. szerokości. Stamtąd po przejściu 0,5 km osiągamy na wysokości Józefkowa most, przez który przebiega asfaltowa droga łącząca tę wieś z Michalicami. Poniżej mostu przemieszczamy się w kierunku Namysłowa prawym brzegiem Widawy. Na tym odcinku rzeki warto przyjrzeć się rosnącym nad wodą drzewom (gł. wierzby i olchy) - na pniach niektórych drzew można dostrzec różnych rozmiarów nacięcia, które wykonały reintrodukowane tu w 1996 i 1997 r. bobry. Ok. 0,5 km poniżej Michalic obniżenie Widawy ulega zwężeniu do ok. 200 m. Koło Grabówki (pojedyncze zabudowanie na lewym brzegu rzeki) Widawa skręca na zachód i na odcinku 0,5 km jej koryto staje się bardziej kręte, a brzegi zdecydowanie wyższe i strome. W tym miejscu jest szansa na zobaczenie przepięknie ubarwionego zimorodka (intensywnie niebieski wierzch i czerwonawy spód ciała). Następnie Widawa skręca na południe. Na wysokości Starego Miasta (północno-wschodnia część Namysłowa) do rzeki przylega nieduży kompleks leśny, urozmaicony dobrze zachowanym starorzeczem powyżej dwóch mostów drogowych, umożliwiających przejazd między Starym Miastem a wsią Kamienna. Obniżenie którym płynie Widawa ponownie rozszerza się, osiągając poniżej Starego Miasta ponad półkilometrową szerokość. Ok.1 km przed centrum Namysłowa Widawa ponownie skręca na zachód i rozwidla się, tworząc kilka wysp powyżej spiętrzenia przy ul. Parkowej. Największa z nich jest wyjątkowo cennym obiektem przyrodniczym z uwagi na dobrze zachowany drzewostan łęgowy - formację leśną rzadko obecnie spotykaną w Europie Środkowej z powodu regulacji rzek i trzebieży nadrzecznych lasów. W drzewostanie dominuje olcha czarna, zaś w domieszce wystepuje jesion wyniosły i wierzby. Uwagę zwraca bogata warstwa runa, w którym występuje wiele gatunków typowych dla łęgów roślin zielnych. Różnorodna jest również fauna namysłowskich łęgów - gnieździ się tutaj m.in. dzięcioł zielony, słowik rdzawy, kwiczoł i drozd śpiewak oraz remiz. Z ssaków stwierdzono tu obecność bobra i wydry. Wyspa ta posiada status ochronny jako zespół przyrodniczo - krajobrazowy pod nazwą „Wyspa na rzece Widawie”. Trasę kończymy w momencie osiągnięcia ul. Parkowej w Namysłowie. |