(Niwki - Barzyna - Smarchowice Nowe - Młyńskie Stawy - Ziemiełowice - Gręboszów).

Trasa przebiega przez mozaikę różnych typów drzewostanów w południowo-zachodniej części gminy Namysłów. Trasę rozpoczynamy we wsi Niwki, od której bezpośrednio na wschód znajduje się interesujący drzewostan mieszany, z dużym udziałem jodły pospolitej i daglezji. Większa część środkowej i wschodniej części tego kompleksu leśnego (od strony Smarchowic Śląskich) jest tzw. drzewostanem wydzielonym.  Od przystanku PKS w• Niwkach idziemy ok. 150 m w kierunku zachodnim i skręcamy w lewo na drogę gruntową, którą kierujemy się prosto (na wschód) do lasu. Początkowo mijamy młode zadrzewienia o charakterze boru sosnowego (oddz. 103). Po przejściu ok. 300 m zobaczymy piękny starodrzew modrzewiowy, w wieku ok.140 lat (oddz. 102, wydzielenie "c"). Po prawej stronie, ok. 150 m na południe od drogi znajduje się ciekawy drzewostan liściasty, w którym rosną m.in. egzotyczne gatunki drzew, np. brzoza grabolistna, orzesznik pięcioklapowy i skrzydłorzech kaukaski. Po obejrzeniu tego interesującego drzewostanu przemieszczamy się dalej drogą biegnącą.przez oddz.102 w kierunku południowo-wschodnim do oddz.105, gdzie w wydzieleniu "c"rośnie ponad 100-letni drzewostan mieszany z dębem szypułkowym, daglezją i świerkiem. Warto wiedzieć, że daglezja znalazła tu dobre warunki egzystencji, czego niezaprzeczalnym dowodem jest fakt owocowania tego północnoamerykańskiego gatunku drzewa. Wiosną i wczesnym latem (od kwietnia do lipca, najlepiej w godzinach porannych), warto w tym miejscu przystanąć na kilka minut i posłuchać śpiewu drozdów - śpiewaka i kosa, pokrzewek - czarnołbistej i gajówki, świstunek - leśnej i pierwiosnka oraz sikor - sosnówki i bogatki. Idąc dalej leśnym duktem dochodzimy do lini oddziałowej (która oddziela oddział l05 i 104) biegnącej  z północy na południe, skręcamy w prawo (na południe) i idziemy cały czas prosto pośród borów sosnowych o zróżnicowanym wieku. Po blisko kilometrze wychodzimy z lasu i docieramy do wsi Barzyna. Przez wieś przechodzimy prosto (na południowy-wschód) - początkowo trasa biegnie wśród pól, później łąk, poprzecinanych gdzieniegdzie rowami odwadniającymi. Często zobaczyć tu można polującego na gryzonie myszołowa oraz żerujące kruki. Po ok. 1,5 km dochodzimy do kompleksu leśnego, przed którym gruntowa droga lekko skręca na poludnie. Kiedy dojdziemy do strzyżowania z drogą gruntową, łączącą Smarchowice Wielkie z Ligotą Książęcą, dalej idziemy nią prosto w kierunku wschodnim. Początkowo otaczają nas bory sosnowe z niewielką domieszką drzew liściastych, a później również sródleśne łąki i pastwiska. Po pokonaniu prawie 3 km dochodzimy do Smarchowic Nowych, w których przekraczamy drogę krajową nr 453, kierując się dalej na wschód polną drogą do pobliskiej osady Zielony Dąb, gdzie skręcamy na południe i po przejściu niecałego kilometra dochodzimy do lasu i wśród różnowiekowych sośnin skręcamy na skrzyżowaniu w lewo, a po ok. 150 m w prawo, by po 1 km prostej na południe drogi dotrzeć do Młyńskich Stawów. Już ok. 0,5 km przed nimi zmienia się charakter drzewostanów - w miejsce ustępujących sosen pojawiają się drzewa liściaste gł. brzozy, olchy i osiki. Właśnie tutaj wiosną można usłyszeć rzadkiego dzięcioła zielonosiwego. Natomiast na trzech niedużych stawach zobaczymy kilka gatunków ptaków wodnych - perkozka, czaplę siwą, łabędzia niemego, kaczkę krzyżówkę i łyskę. Przy odrobinie szczęścia spotkać tu można również bociana czarnego, bielika, błotniaka stawowego, rybołowa i zimorodka. Poza tym występuje tu szereg ciekawych roślin wodnych, jak np. grążel żółty i wodna paproć - salwinia. Dlatego też akweny te posiadają status użytku ekologicznego, celem którego jest ochrona wodnej flory i fauny. Tuż za stawami znajduje się odrestaurowany młyn wodny z czynnym (ruchomym) kołem wodnym oraz leśniczówka i paruhektarowa szkółka leśna, w której rosną młode drzewka, uprawiane na potrzeby Nadleśnictwa Namysłów. Z Młyńskich Stawów przemieszczamy się z powrotem tym samym leśnym duktem - na północ - by na skrzyżowaniu dróg w oddziałach 155 i 156 pójść dalej prosto również po wyjściu z lasu. Na skraju lasu, rozstaju dróg w oddziale 150 i 151 udajemy się w prawo i dalej drogą wśród borów sosnowych przez ok. 2 km przemieszczamy się do skrzyżowania w oddziałach 124-125 i 131-132. Tu skręcamy w prawo i po blisko 1,5 km dochodzimy gruntową drogą do Ziemiełowic. We wsi przekraczamy drogę krajową nr 454 i przemieszczamy się na drugi (północny) kraniec wsi, gdzie skręcamy w prawo na drogę gruntową do Gręboszowa. Osiągnowszy las, kierujemy się dalej prosto na wschód do skrzyżowania w oddziale 403, skąd przemieszczamy się dalej we wschodnim kierunku. Po wyjściu z lasu przed nami rozległe śródleśne pola - przemieszczamy się przepiękną aleją obsadzoną dębami, kasztanowcami i robiniami (akacjami), z których wiele osiągnęło potężne, majestatyczne rozmiary. Aleja ta wygląda szczególnie pięknie wczesną jesienią (druga połowa września) - wówczas mieni się ona różnymi odcieniami brązu i czerwieni. Po przebyciu następnego kilometra ponownie otacza nas las i kierując się cały czas prosto, pośród wiekowych różnych drzew liściastych, docieramy do Gręboszowa. Tutaj czeka nas przede wszystkim zwiedzenia rozległego i starego parku podworskiego, obecnie w znacznym stopniu zubożonego przez czas, choć nadal stanowiącego dużą atrakcję przyrodniczą. Z Gręboszowa możemy dotrzeć autobusem lub koleją w stronę Namysłowa i Kluczborka.